Dharamsala 2006

Rapport India TCV October 2006

• Jean-Pierre Leva – Tandarts
• Sandrine Dussart – Tandarts
• Lourtie Suzanne – Assistente
   

Na verschillende vergaderingen en heelwat e-mails met India, zijn Jean-Pierre, Suzanne ikzelf geladen met twee valiezen gevuld met tandheelkundige producten en de Transcare valies vertrokken naar Dharamsala.
Onze persoonlijke spullen werden gereduceerd tot een strikt minimum in onze rugzak.
Tien uur vlucht en twaalf uur jeep later kwamen we aan in het TCV* van Dharamsala waar we werden verwelkomd door Tsumo, « dental therapist » en verantwoordelijke voor de tandheelkundige zorgen in het dispensarium, met wie we ons hele verblijf zouden samenwerken.

s'Anderendaags s'morgens, na een nacht onderbroken door het geblaf van « streetdogs », vervoegden wij Tsumo voor de verdeling van de meegebrachte geneesmiddellen en tandheelkundige producten.
Zij ontving ons met vreugde want er ontbrak veel en een dentaal-depot is ginder een zeldzaamheid.
We ontdekten haar kabinet, heel aanvaardbaar voor de streek , de unit en de sterilisator zijn giften van de franse humanitaire organisatie « Aide Odontologique Internationale ». Die hebben hun hulp na 14 jaar stopgezet.

De TCV leeft dankzij internationale giften.
De kinderen die we zouden verzorgen zijn van Tibet afkomstige families, en sommigen zijn wees omdat hun ouders door de chinezen gedood zijn. Om aan de chinese overheersing te ontsnappen hebben die kinderen de Himalaya overgestoken om in India in ballingsschap te gaan leven; Daar hebben ze zich gehergroepeerd in de TCV's waar ze meer kansen hebben om zich uit de slag te trekken en een waardige tibetaanse opvoeding te krijgen die hen uitzicht geeft op een betere toekomst. De chinese invasie heeft immers bij de tibetaanse bevolking alle hoop op een vredig leven en de mogelijkheid om te studeren en werk te vinden ontnomen. Daar vinden zij hun identiteit terug.

Tsumo laat ons verstaan dat in Suja, een dorp op zeventig kilometer, een andere « dental thérapist » onze hulp nodig heeft.
s'Anderendaags laat ik dan Jean-Pierre en Suzanne achter om mij met een lokale jeep richting Suja te begeven. Na een rit van drie uur door het binnenland van India kom ik gezond en wel ter bestemming aan.
Daar wordt ik opgewacht door Sonam de "tandarts" van de TCV. Morgen wacht ons veel werk, vooral kanaalbehandelingen, duidelijk niet Sonam's stokpaardje.
De installatie is er veel rudimentairder dan in Dharamsala en bevindt zich in een piepklein lokaaltje.
Hier, geen RX apparaat, de speekselzuiger werkt al jaren niet meer, geen water uit de turbine en de scialytische lamp doet het maar af en toe.
De kinderen die naar het kabinet komen hebben diepe cariës. Hier is preventie niet aan de orde van de dag en de kinderen wachten tot ze tandpijn hebben om zich te laten verzorgen.

Sonam voert veel extracties uit omdat ze geen endo's kan, en zonder RX is dat zowiezo moeilijk!
Ik begin dus aan de sanering van die tanden, desinfectie van de wortels en de preparatie van de kanalen.
Gelukkig hadden we in onze bagage een apexlocator maar die was in Dharamsala gebleven. Daar volgende week Jean-Pierre en ik wisselen, gaf ik de lijst door van alles wat in Suja ontbrak. Jean-Pierre kon dan de endo's beëindigen en Sonam op het spoor zetten om endodontie te doen.

Jean-Pierre van zijn kant leert Tsumo het gebruik van de Transcare. Het is immers voorzien dat Tsumo vertrekt naar een andere TCV waar er geen tandheelkundige installatie staat.
Suzanne vervult haar taak als tandartsassistente door zich bezig te houden met het reinigen, het deinfecteren en het stereliseren van het instrumentarium.
Zij speelt ook klusjesman: na haar uren want ze slaagt erin om in Suja de speekselzuiger te herstellen en de spuwbak te ontstoppen, ze reinigt ook volledig het kabinet en toont Sonam hoe ze de producten op een efficiente wijze moet rangschikken.

We hebben eveneens de gelegenheid een dag door te brengen in een derde TCV, in Chantra. De unit staat hier in een lokaal zonder lavabo.
Een grote emmer doet dienst als spuwbak.
Bij ons bezoek werkte de scialytische lamp en de turbine niet.
Op zulke ogenblikken is men tevreden dat men een hoofdlamp en een rood hoekstuk mee heeft!

Wij besloten ons bezoek met een ontmoeting met de directeur generaal van alle TCV's, Tsewang Yeshi. Wij legden hem uit welke verbeteringen er moesten aangebracht worden om de "dental clinics" beter te laten functioneren: Tsumo en Sonam hebben nood aan vorming een volgende belgische ploeg gaat zich daar in januari mee bezig houden.

In Suja, is er een RX apparaat nodig, een groter lokaal, preventie lessen in de klassen van de TCV, en een assistente voor elke tandarts, want buiten hun werk moeten die zich bezig houden met het schoonmaken van het kabinet, de sterelisatie van het instrumentarium en de administratie.

Wij voorzien een fluoridatie voor alle kinderen tot 15 jaar door middel van fluor tabletten. Kontakten met 2 pharmaceutische firma's zijn lopende.
De directeur was zeer vereerd met ons bezoek en onze stappen.
Hij was helemaal niet op de hoogte van de toestand in de klinieken. Blijkbaar is er zeer weinig communicatie tussen de dental therapists en de directie.
Hij beloofde tegemoet te komen aan onze vraag in het belang van de tibetaanse gemeenschap.
Het was een zeer verrijkende ervaring. Leven met en zoals het volk in ballingsschap, stelt ons beter in staat hun moeilijkheden te begrijpen en hen in de mate van onze mogelijkheden te helpen.

Zo een ervaring is de moeite, advies aan vrijwilligers...

Sandrine Dussart - Tandartse